மெட்ரோ கவிதைகள் - 12

*
நிழல் படுதாவை
சுழற்றிப் போர்த்துக் கொள்கிறது..
கோடை வெயில்..

யாதொரு
பிரக்ஞையுமற்று..
ஓசோன் கம்பளத்தைக்
கிழிக்கின்றன..

மெட்ரோ வாகனங்களின்..
கார்பன் புகைகள்..

****

கால்பந்தும்.. சமையலுக்கான குடுவையும்..

*

பாட்டன்களின்
மண்டையோடுகளை
மண்ணுக்குள்ளிருந்து
வெளியேற்றுகிறது..
புதை காடு..

ஆண்..
குழந்தைகளின்
கால்பந்தாக
உதைபடுகிறது..

நூற்றாண்டுகளின்
வாழ்வு ரேகை தேயுமளவு..

பெண் குழந்தைகள்..

தண்ணீர் நிரப்பும்
குடுவையாகவும்..

சொப்பு சமையலுக்கான
ரசமாக்கவும்..

கையிலேந்தி
நடக்கின்றனர்..
மற்றுமோர்
புதை மேட்டை நோக்கி..

பற்களை இழந்த..
பாட்டன்கள்..

பரிதாபமாய் பார்க்கின்றனர்..
வக்கற்று..

****

விமர்சனக் குறுவாளின் முனையில் சொற்கள் மிச்சமிருப்பதில்லை..

*

கொல்லைப்புறத்தில்
முளைத்துக் கிடக்கும்
சொற்களை..
அறுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்..

கூரான
குறுவாளை..
லாவகமாய்ப் பிடித்திருக்கிறேன்..
பிடியோடு கூடிய
விமர்சனமென..

அசைபோடும்
தாடையினூடே
பிதுங்கும்..
வெண்ணிற நுரையெச்சில்
வழிசலோடு..

விடைத்த மூக்கருகே..
மொய்த்தபடி

இரவெல்லாம்..
ரீங்கரிக்கும்..
இலக்கிய ஈக்கள்..

விடியலில்..
கன்றின்...
'மா ' வெனும் அழைப்பின்
வைக்கோல் செரிமானத்தில்..

சொற்கள் மிச்சமிருப்பதில்லை..

*****

இலக்கியப் பட்டறையின் கனப்பு..

*

என்னைக்
கொன்று விடப் போவதாக
கவிதையெழுதியிருந்தான்..
நண்பன்..

அவனுக்காக
காத்திருந்த
கால் நூற்றாண்டு
இடைவெளியில்..

' நான் ' - பலகூறுகளாய்
பிரிந்து..பெருகி..
பலராகி விட்டேன்..

ஒரு
கூட்டத்தையே..
கொல்வதற்கான
ஆயுதம்..

அவன்..
இலக்கியப் பட்டறையின்..
நெருப்பில்..

கனன்று கொண்டிருக்கலாம்..
இன்றும்..!

*****

காகித மலர்கள்..

*

ஞாபகத்தில்
இருத்திக் கொள்ள முடியாத
வார்த்தைகளை..

குட்டிக் காகித மலர்களாக..

உன்
தோட்டத்து
பூச்செடி யொன்றில்..
ரகசியமாய்
ஒட்டி வைத்திருக்கிறேன்..

நேரம்
கிடைக்கும்போது..

அவைகளை
சூடிக் கொண்டு வா...

*****

நினைவு - 1 ( பிரமிள் )

*

சென்னை நகரின்..
தகிக்கும்
சாலையினின்று
பிரிந்தலையும்
சந்துகளில்..

தேடியலையும்
பிரமிளின் சுவடுகள்..

அர்த்த
ஆகிருதியின்
கைக் குலுக்களுக்குள்
அகப்பட்டுவிட்டன..

நிழல் வெளியின்
மையம் தகர்த்த..
வெயில் விளிம்பில்..
நின்றபடி..

கூவியழைக்கிறது..

வருடக்கணக்கில்
காற்றில்
அலையும்
பிரமிளின் இறகொன்று..

*****

( கவிஞர் பிரமிள் நினைவாய்.. )

நினைவு - 2 ( சுந்தரராமசாமி )

*

தாடிக்குள்
ஒளிந்தவைகளை..

விரல் நுனியில்
அலைந்து அலைந்து
விடுவித்தாய்..

சிடுக்குகளென
உன்
கவிதைகளாய்..!

*****

(எழுத்தாளர் / கவிஞர் சுந்தரராமசாமியின் நினைவாய்.. )

பனைமரச் சிலாம்பு..

*

கவனப் பிசகாய்..

வலக்கை பெருவிரலில்
ஏறிவிட்ட..
பனைமரச் சிலாம்பை..

நீக்கும் பொருட்டு
என்னருகே..
நீ குனிந்தபோது..

உன்
மூச்சுக்காற்றை..
சுவாசித்து காதல்..

*****

தழலாய் எரிந்தும்.. தணிந்தும்..

*


வறுமை..
எல்லையில்..

தழலாய் எரிந்தும்..
தணிந்தும்..

பொசுங்கும் பசியை..

வேகும்
மன வட்டிலில்..
கண்ணீர் ஊற்றி..
கொதித்திட..

பணிக்கும்
மாயக்கரம் எது..?

*****

மிதக்கிறாள்.. பொன் திரவமாய்..

*

சாராயக் குடுவைக்குள்
மிதக்கிறாள்..
பொன் திரவமாய்..

அவளைப் பருகிடும்
ஆவேசத்துக்கு..

காரமாய்..
நாக்கில் தொட்டுக்கொள்ள..

கவிதையைத் தேடுகிறது..

குடிப்பதற்கான
காரணமொன்று..!

*****