மையத்தில்..அமிழும் கனப்பொருள்..

*

நம் தீர்மானங்களை
மறுதலிப்பதற்கான
சந்தர்ப்பமொன்று வாய்த்தபோது
ஒரு புன்னகையை
நாம் வரைய நேர்ந்தது.

நடைப்பழகும்
நினைவுகளின் சுண்டு விரல்
பற்றுதலுக்குரிய வளைவுகளுடன்
வளரவில்லை.

ஒரு
கணம் தயங்கி..
பின் உருளும் கண்ணீர்த் துளியை..
இதயம் சுண்டியதாக
எப்படிச் சொல்லுவது?

நீரின் அலை வளையங்கள்..
கரைகளை
விரும்பி அடைகின்றன..
என்பதாக..
நினைத்தபடியே மூழ்கிவிடுகிறது..
மையத்தில்..அமிழும் கனப்பொருள்..!

கண்ணீர்த்துளி..
மையத்தில் அமிழும் கனப்பொருள்..
சுண்டுவிரல்..

இவைகளைத் தொட்டுத் தான்..
ஒரு புன்னகையை
நம்மால் வரைய நேர்கிறது..

****

நன்றி : ( உயிரோசை / உயிர்மை .காம் ) பிப்பிரவரி - 2010

http://www.uyirmmai.com/ContentDetails.aspx?cid=2556

முன்னெப்போதோ தொலைத்துவிட்ட பருவம்..

*

முகங்களைக் கிழிக்கின்றன
தசைப் புதிர்கள்..
காலம் எழுதிய நுண்ணிய வரிகளில்
சுருங்கி மடிகின்றன
சொல்லவே படாத கணங்கள்..

தளர்வுற்ற நடையை
மொழிப்பெயர்த்து
தெருவெங்கும் எழுதி நகர்கின்றன
அடிப் பாதங்கள்..

மரியாதை நிமித்தம்
கை கூப்பும் எதிர் மனிதர்களை
அடையாளம் காண..
புருவங்களின் மேல் தாற்காலிகக் கூரையொன்று
வேயும் உள்ளங்கை நிழலுக்குள்
அசையக் கூடும்
முன்னெப்போதோ தொலைத்துவிட்ட பருவம்..

கடந்து போகும்
வெயிலோ தென்றலோ..
கூர் மழுங்கி ஊடுருவுவது
தசைப் புதிர்களின் அறியப்படாத
வரிவடிவங்களையும்..
அவை புள்ளியிட மறந்த.. வெற்றிடங்களையும்..

****

நன்றி : ' உன்னதம் ' மாத இதழ் - ( பிப்பிரவரி - 2010 )

குழிந்திருக்கும் கருந்துளையின் வெப்பம்..

*

ஒற்றை வீட்டின் நடைக் கதவு கடந்த
மஞ்சள் நிறப் பாதையில்
இரு மருங்கிலும்
தலையசைத்து சிவந்து சிரிக்கும் செம்பருத்திப் பூக்கள்..

வருடும் விரலிடுக்கில்
பிசுப்பிசுக்கின்றன
ரத்தத்தின் நிண ஈரம்..

சீமை ஓடு அடுக்கிய வீட்டின் கூரை மேல்
பெயர் தெரியா காட்டுக் கொடியொன்று படர்ந்து..
வீட்டை விட்டு விட மனமற்று
இறுக்கிப் பிடித்திருந்தது..

அதில் வாழ்ந்த மனிதர்களின்
ஓலங்களையும் சிரிப்பொலிகளையும்
முரண் எதிர் கோட்பாடுகளின்
சங்கமிப்பென..
சுவர்களில் துளைத்த புல்லட் குழிகளில்
உணவுகளைப் பதுக்குகின்றன
எறும்புக் கூட்டங்கள்..

மழைக்காலம்
பூக்கள் வளர்க்கின்றன
எறும்புகள் பிழைக்கின்றன.

மனிதர்கள்..
முட்கம்பிகளுக்கு அப்பால்..

ரத்தத்தின் நிண ஈரம்
பிசுப்பிசுக்க
விரலிடுக்கில் வாழ்வை நெருடியபடி..

துப்பாக்கிகளின் வாய்களில்
குழிந்திருக்கும்
கருந்துளையின் வெப்பம்..
உடலெங்கும் ஊற..
இரவைக் கடக்கும் மனதை..
மௌனமாய் வழியனுப்பி வைக்கின்றனர்
நம்பிக்கையற்ற காலணிகளை..
பிஞ்சுகளின் கால்களில் அவசரமாய்ப் பொருத்தி..!

****

நன்றி : ' உன்னதம் ' மாத இதழ் - ( பிப்பிரவரி 2010 )

பெரு மழைக்கு அல்ல..!

*

உள்ளங்கை பொதிக்குள்
பத்திரமாய் உறங்கும் குழந்தைகளின்
செவிகள் சேகரிக்கின்றன..

தூரத்து கரைகளில்
வெடித்து அடங்கும் குண்டுகளின்
சப்தங்களை..

உயிர்களை துளையிட்டு
புதையும் துப்பாக்கி ரவைகளை
பிடுங்கி எரியும் வல்லமை
இனி எந்த விரல்கள் பெறுமோ
அறியோம்..

நம்பிக்கையோடு தாங்கி சுமக்கிறோம்
பூமிக்கு வருகை தந்திருக்கும்
ஒவ்வொரு ராஜக்குமாரியையும்..
மௌனமாய் விழி உருட்டி
கருகிய மரங்களின் இலைகளை உள்வாங்கி
பதியும் ராஜக்குமாரன்களையும்..

வேலிகளுக்கு வெளியே
பூத்துவிடுதல் குறித்து..

ராணுவ பூட்சுகளின் கால்மிதி
சகதிகளுக்கு கீழே..
ஆழத்தில்..
புதையுண்டு கிடக்கின்றன விதைகள்..

அவற்றுக்கு உரமாய் ஆகிப் போயினர்
என் சகோதர சகோதரிகள்..

நாங்கள் காத்திருப்பது
பெரு மழைக்கு அல்ல..
சிறு தூறலுக்கு..!

****

நன்றி : ' வார்ப்பு ' இணைய இதழ் - ( பிப்பிரவரி - 25 - 2010 )

http://www.vaarppu.com/view/2099/

தெளிவற்ற காட்சி என்னும் குற்றச்சாட்டோடு..புலம்ப நேரிடலாம்..!

*

புதையும் கனவின் ஈரச் சகதிக்குள்..
கால்களை மீட்டுக் கொள்வதான
பிரயத்தனங்களோடு முனகத் தொடங்கியது
ஒரு காட்சி..

வண்ணங்களைத் தேடி அலையும்
வேட்டை எனவும்..
அசைவுகளின் பதிவுகளை சுரண்டிப் பார்க்கும்
ஆவல் எனவும்..
வழித் தவறுதலுக்குரிய
காரணங்களைப் பக்கவாட்டு மரங்களில்
கிறுக்கி வைக்கிறது..

தெளிவற்ற காட்சி என்னும் குற்றச்சாட்டோடு
புலம்ப நேரிடலாம்
படுக்கையிலிருந்து அலறியோ மருண்டோ
விழிக்கும் கணத்தில்..

இவைகளைத் திட்டமிட்டு
வாழ்வின் நொடிப்பொழுதுகளில் என்னிடம்
அனுப்பி வைக்கும் தருணங்களைக்
கைது செய்துவிடப் போவதாக

அனுமதி கேட்டு அரசாங்க வரிசைகளில்
நிற்பதற்கான தீர்மானத்தோடு..

கழிவறைக் கண்ணாடி முன் நின்றபடி..
பற்களை சோதித்து
பற்பசை பிதுக்கியபோது..

கால்களை மீடுக்கொள்வதற்கான
பிரயத்தனங்களோடு முனகத் தொடங்கும்
ஒரு காட்சி..
கண்ணாடியின் பாதரசக் குழம்பென
வழிந்து..உருகி..
சட்டென ஆவியாகி மறைந்தது..!

****

நன்றி : ' வார்ப்பு ' இணைய இதழ் - ( பிப்பிரவரி - 25 - 2010 )

http://www.vaarppu.com/view/2099/

மேகங்களென தவழ்ந்து விலகும் நிழல்கள்..

*

வயோதிகத்தின்
முன்மாலை வர்ணங்களை
இரவுகள் வழங்குகின்றன

நடைப்பயணம் போலக் கடந்து
வந்த வாழ்வின் பாதையில்..
மீதமாகி விடுகிறது
கொஞ்சம் மேகங்களென
தவழ்ந்து விலகும் மரணத்தின் நிழல்கள்..

அவைகளைக் கையகப்படுத்தும்
தீர்மானங்களை
பகிர்ந்து கொள்ளும்
ஒரு பார்வை
ஒவ்வொருத்தருக்கும் வாய்த்திருக்கக் கூடும்..

நரை முடியின் சாம்பல் நிறங்களில்..
காலம் குழைத்த அந்தியின் கரைசல்
புறவாசலில்..
வேலிக்காத்தான் செடியின்
வேர்களில் புரையோடியிருக்கலாம்..

சலசலப்போடு
நெளிந்தோடும் நதியின்
நீர்க் குமிழ்களில் உடைந்துமிருக்கலாம்..!

****

இருண்ட உலகின் ரகசிய பின் கதவு..

*

அணிலொன்று..
என் புத்தக அலமாரிக்குள்
போவதும் வருவதுமாக
இருந்தது..

அணிலுக்கான
நூலகமாக மாறிவிட்ட
புத்தக அலமாரி..
அதன் ' கீச் - கீச் ' சப்தங்களை
மௌனமாய் சேமிக்கத் தொடங்கியது..

மூன்று இரவுகள் கடந்த
நான்காம் இரவில்..
புதிய குரல்கள் கேட்கத் தொடங்கின..

உயரமான மேல் தட்டில்..
தடிமனாய் இருந்த
' குற்றமும் தண்டனையும் '
புத்தகத்தின் பின்னால்..

மூன்று பிஞ்சு அணில்களின் சன்னக் குரலும்
தாய் அணிலின் மருண்ட பார்வையும்..
தாஸ்தயேவ்ஸ்கியின் இருண்ட உலகின் பின் கதவை
என் புத்தக அலமாரியில்
திறந்து வைத்த ரகசியத்தை..

யாரிடமும் நான் சொல்லப் போவதில்லை..!

****

என் கனவின் கதவு முழுவதும்.. உன் உள்ளங்கை ரேகைகள்..!

*

என் கனவாகி விடுதலில்..
நீ பரவசமடைகிறாய்

ஒவ்வொரு சந்திப்பிலும்
ஒரு கனவை
உனக்கு பரிசளித்துவிட நிர்ப்பந்திக்கிறாய்..

கனவு வராத நாட்களில்..
என்
இரவையே கனவாய் புனைய நேர்கிறது..

நாளை சொல்லவேண்டிய கனவுக்காக..
தூக்கம் இழந்து..
விசித்திர அவஸ்தையில் தவிக்கிறேன்..

எப்போதும்..
விடியும்போது ஒரு கனவு
என்னிடம் தயாராக இருப்பதற்கான
உத்தரவாதத்துடன் ..
நீ
'குட் -நைட்' மெசேஜ் அனுப்பிவிட்டு
உறங்கிவிடுகிறாய்..

இரண்டு நாள் விடுமுறையில்
நீ
ஊருக்கு போன நிம்மதியில்..

நான் தூங்கிய
ஒரு இரவில்..

இத்தனை நாளும் அடைபட்டுக் கிடந்த
என் கனவின் கதவு முழுவதும்..
நீ
தட்டித் தட்டிப் பதிந்த
உன் உள்ளங்கை ரேகைகள்..
இந்தப் படுக்கை முழுவதும் படரத் தொடங்குகிறது..!

****

' இப்படித்தான்..ஒரு முறை..'

*

' இப்படித் தான் ஒரு முறை ' - என்று
ஆரம்பமாகும் கதைகளிலெல்லாம்..

யாரோ காயப்படுகிறார்கள்..
ஒரு அந்தரங்கம் பறிபோகிறது..
கொடுக்கப்பட்ட ஒரு வாக்குறுதி மீறப்படுகிறது..
தெரியவா போகிறது - என்னும் பொறுப்பின்மை
விநியோகம் ஆகிறது..

' இப்படித் தான் ஒரு முறை ' - என்று
ஆரம்பமாகும் கதைகள்..

சொல்லப்படும் இடத்திலிருந்து
பெற்றுக் கொள்கிறது..
சாயல்களை உடைய மேலும் சில கதைகளை..

ஜோடிப்பு அலங்காரத்தோடு மேலும் சில
நிஜமற்ற வர்ணங்களை பூசுகிறது..

வெடிச் சிரிப்பும்..நக்கலும் நையாண்டியும்
கலந்து கலந்தே.. ரகசியங்களைக் கொடுத்து
ரகசியங்களை பெற்றுக் கொள்கிறது..

' இப்படித் தான் ஒரு முறை..' - என்று
ஆரம்பமாகும் கதைகளுக்குள்..

ஒளிந்து கொள்கிறது
கேட்பவர்களுக்கே தெரியாமல்..
கேட்பவர்களின் கதைகளும்..

இப்படித் தான் ஆரம்பமாகும்
ஒவ்வொரு கதையும்..

*****

பட்டாம்பூச்சியின் வர்ணங்களோடு ஒரு காதல் காட்சி..

*

ஒரு மென்மைத் தொடுதலில்
என் துக்கம் பொடித்து உதிர்கிறது..
உன் கைகளுக்குள்
என் கைகள் தஞ்சமடையும்போது
என் கால்கள் துவளுகின்றன..

நினைவுப்படுத்திப் பார்ப்பதற்குரிய
தொலைவை..
நீ
என்னிடமிருந்து பறித்து
ஆகாயத்தில் வீசிவிடுகிறாய்..

சிறிதளவே வளையும்
உன் புன்னகை முனையில்..
என் காதலுக்கான இடத்தை
அழகாய் குறிப்புனர்த்துகிறாய்..

என் துக்கங்கள் எனது பாதையில்
பதியனிடப்படவில்லை..
அவை..
எங்கோ தூரக் காட்டுக்குள் தூவப்பட்டுவிட்டது..

ஒரு கலசத்தை போல
நீ என்னை ஏந்துகின்றாய்..
என் கை வலையல்களுக்குள்
உன் ஆட்காட்டி விரல் நுழைத்து உயர்த்துகிறாய்..

புருவம் வளைய
என்ன..? என்பதாக சிரிக்கிறாய்..

நான் தலையசைத்து..
உன் தோள்களில் சாய்ந்து கொண்டபோது..
பட்டாம்பூச்சிகளின்
வர்ண சிறகுகள்
என் நினைவுக்கு வந்தன..!

****