புதன், ஏப்ரல் 30, 2014

வட்டமென..


*
இக்கட்டுச் சூழல் எழுப்பும்
சதுரத்தின்
நான்கு மூலையிலிருந்தும்

நெருக்குகிறாய்

வட்டமென குறுகுகிறேன்
நடுவில்

***

ஓர் இலை போல்..

*
அந்தந்த நிமிடத்தின் உயிர்வாழ்தலில்
ஓர் இலை போல் மிதக்கிறேன்
உன்
உடல் நதியில்

****

தூரிகைகளுக்கு வாகான ஒரு சொல்லின் நிறம்

*
என் உணர்ச்சிவயப்படுதலின்
நிறங்களை என்ன செய்வதென்று
தெரியவில்லை

உலகின்
ஆகச் சிறந்த ஓவியனொருவனை
தேடிச் சென்றேன்
அவன் என் நிறங்களைத் தொட்டு
ஓவியமொன்றைத் தீட்டினான்

எனதான
எந்தவொரு உணர்ச்சியின் சாயலையும்
நானதில் காணவில்லை
ஓவியத்தில்
இட்டிருந்த அவனுடைய கையெழுத்து
உணர்ச்சிவயப்பட்ட புதிய நிறமொன்றை
அவ்வோவியம் முழுதும்
தளும்பச் செய்திருந்தது

மேலுமொரு நிறமென்பது
மேலுமொரு துக்கமாகப் பெருகுகிறது
என்னுடைய நிறக் குடுவையில்

இன்னும் இன்னுமென்று
பயணிக்கிறேன்

கடக்கும் சந்தையிலிருக்கும் அனைத்துத் தூரிகைகளும்
ஒளிந்துக் கொள்கின்றன
தமக்கு வாகான ஒரு சொல்லின் பின்னே

இத்தனை விடையற்ற கேள்விகளும்
அத்தனை வாக்கியங்களுக்குள்ளும்
தேங்கி ஊறுகிறது
நிறங்களற்ற நிறங்களின் சிறு துளிகளாய்

வீடு திரும்புதலில்
என் அறையெங்கும் பரவும் இந்நிறங்களை
சட்டென்று
தான்யாவின்
பிஞ்சு விரல்கள் அள்ளுகின்றன
எந்தவொரு தீர்மானமுமின்றி
யாதொரு கோட்பாடுமின்றி

சுவரெங்கும்
அறை அறையாகத் தீட்டுகிறாள்
நிறங்களை

கிளைவிடும்
வர்ணஜாலத்தில் மூர்க்கம் தளர்கிறது
ஒவ்வொரு வளைதலிலும்
ஒவ்வொரு வட்டச் சதுரங்களிலும்
ஒவ்வொரு சாய்க் கோடுகளிலும்
ஒவ்வொரு நெளிவிலும்

உணர்ச்சிவயப்படுதலின் நிறங்களை
என்ன செய்வதென்று
உலகின்
ஆகச் சிறந்த ஓவியனின் தூரிகையை விட
பிஞ்சு விரல்களுக்குத் தெரிந்திருக்கிறது

*****



மழையாக ஒரு தீவில் பெய்தல்..

*
யாரும் இணக்கமாயில்லை
வலுவிழக்காத புயலாகி தலைக்குள் சுழலும் காற்றில்
அத்தனைக் குப்பைகளையும் ஒருசேர
தரிசிக்கச் செய்கிறது சூழல்

அத்துனை துயரங்களின் பள்ளங்களும்
நிரம்பி வழிகின்றது
நிலத்தை அழுத்தி ஊன்றி நிற்கும் கால்களைப் பெயர்க்கிறது
சூறை

உறவிலிருந்து விடுபட அழைக்கும் மேகம்
வேறொரு தேசத்துக்கு
முற்றிலும் துண்டுப்பட்ட தீவுக்கு இழுத்துப் போகக் கூடும்

வேண்டப்படாத
மழையென எங்காவது இறக்கிவிட்டே தீரும்

பெயரற்ற அநித்தியப் பிரதேசத்தில் நாறி
பருக உயிர் அற்று
தேங்கிக் கிடக்க முடியாது காற்றே

பாதங்களின் கீழ் முளைத்துவிட்ட ரகசிய வேரை
ரத்தம் சொட்ட பற்றிக் கொண்டிருக்கிறது என் நிலம்

****

ஒயின் கோப்பைகள் உயரும் மந்தச் சிரிப்பு..

*
குற்றுயிர் நீங்கலாக உற்று நோக்குவதில்
ரத்தம் கலங்க நெருடுகிறாய் விலாவை

இந்தத் தோட்டத்தில் இருந்து தான் ஆகமம் பிறந்தது

ஒரு சொல்
சொட்டச் சொட்ட வழிவதில் தீர்ந்துவிடலாம்
பிறவித் தாகம்

தாழும் பார்வையில் மௌனம் கசியவில்லை
உச்சரிக்க முடிகிற வலியை நினைவுகூர
பற்கள் நெரிக்கிறாய்

விரித்து ஏந்தும் கைகளில் நெளிகின்றன ஆதி பாம்புகள்
அது ரேகை வழி
நேசமாய் புசிக்க நீட்டும் கனியில் பாட்டன் விதை

பின்சரிவில் பள்ளத்தாக்கு நீளச்செய்யும் வனப்பாதை
எல்லைகள் உருக்குலைந்து
போர்க்களக் குளம்பொலிகள் சீறும் பெருமூச்சில்
பரம்பரைத் தவிப்பு

உற்று நோக்கும் குற்றுயிர் நீங்கலாக
இத்தோட்டத்திலிருந்து பறித்த கனிகள்
உடன்படிக்கை மேஜையில் உணவாகக் காத்திருக்கிறது

ஒயின் கோப்பைகள் உயரும் மந்தச் சிரிப்பில்
ஒளிச் சிதறப் பாடும்படி இட்ட கட்டளையில்
பட்டென்று முளைக்கிறது உயிர் அறுந்த நரம்பின் பாடலொன்று

ஒரு சொல்
சொட்டச் சொட்ட வழிவதில்
தீர்வதாயில்லை பிறவித் தாகம்

****

கோட்டோவியத்திலிருந்து வெளியேறும் பட்டாம்பூச்சி..

*
அசையும் ஜன்னல் திரைச்சீலையின் இளநீல நிறத்தில்
சிக்கிக்கொண்ட ஒரு வெண் பூச்சித்திரம்
தான் பருகிய வெயிலை என் மீது ஊற்ற

நான் உட்கார்ந்திருக்கிறேன்

மலர்ந்து மொக்குடைதலின் வாசத்தை
நேற்று நீ எனக்குப் பரிசளித்தாய்

பூக்கள் சிந்தும் ஈரச்சாலை முழுதும் மின்னும்
தெருவிளக்கின் மஞ்சள் வர்ணத்தை உன்
பாத கொலுசு மீட்டிக் கொண்டிருந்தது

தொலைவிலிருந்து நம்மை யார் பார்த்திருந்தாலும்
நாமொரு கோட்டோவியமாகத் தான் தெரிந்திருப்போம்

நீ அழுந்த தந்த ஒரு சிறிய முத்தத்தால்
என் இரவின் பால்வீதியில் மேலும் இரண்டொரு கிரகங்கள்
சுற்றத் தொடங்கின உன்னை நோக்கி

நம் ரகசிய கதவின் தாழை நீக்கும் நொடியில்
சட்டென என்னிலிருந்து சிறகசைத்து வெளியேறுகிறது
உன் பட்டாம்பூச்சியொன்று

இந்த அறை ஜன்னலின் வெண்பூச்சித்திரம் என் மீது
ஊற்றும் வெயிலைப் பருகியபடி
நான் வெறுமனே உட்கார்ந்திருக்கிறேன்

நீயந்த பட்டாம்பூச்சியாய் திரும்பி வர

*****

நன்றி  : ' தீராநதி ' இலக்கிய மாத இதழ் [ நவம்பர் - 2013 ]

மூன்றாம் இலையின் நடன அசைவு..

*
ஏதேன் தோட்டத்தில் பழுத்த இலைகள்
மூன்று சிரிக்கின்றன

முதலாம் இலை ஆதி வெளிச்சத்தை குடித்து வளர்ந்து
தன் பழுத்த நரம்புகளில் ஊறும் பொன் கதிர்க் கால்களின்
நக ஈரத்தை மினுக்குகிறது

இரண்டாம் இலை சாத்தானின் சர்ப்ப நாப்பிளவில்
துளிர்க்கும் எச்சில் பட்டு
பச்சைமை நழுவுகிறது தோட்டத்து புல்வெளியெங்கும்
எல்லைமரம் வரை நீளும் பொருட்டு

மூன்றாம் இலையின் நடன அசைவில் பெருகும்
இசைக் குறிப்புகள் சூழ் குழைக்கிறது அந்தி நிறம் பூசிய
ஆதாமின் தனிமையைப்
பழுக்கச் செய்து விலாவை உறுத்தி

கடவுளின் நீள் வெண்ணிற அங்கியில் மிதக்கும்
முகிலொன்று அவிழ்ந்திறங்குகிறது
ஏதேன் தோட்டத்தின்
பழுத்த மூன்று இலைகளின் மீதும் நிறமற்று

*****

நன்றி  : ' தீராநதி ' இலக்கிய மாத இதழ் [ நவம்பர் 2013 ]

கீழ்ப்படிதலின் உடன்படிக்கை..

*
விவாதக் கணங்களில்
சட்டென்று எழுந்துவிடுகிறாய்

பிடித்தங்களின் எதிர் துருவத்தில்
நிற்கும் சந்தர்ப்பங்கள்
நிராகரிப்பைப் பழக்குகின்றன

ஓர் உடன்படிக்கை என்பது
சமரசத்துக்கான மேஜையை புறக்கணிப்பதோடு
ஒரு கீழ்ப்படிதலையே வேண்டுகிறது

அத்தனை சுலபமாய்
ஒரு புன்னகையோ கை குலுக்கலோ
சாத்தியமில்லாத நிலத்தில்
நெடுஞ்சாலை நோக்கியே நிற்கின்றன பாதங்கள்

*****

தொண்டைச் சுழியில் இறங்கும் பியானோவின் ' கீ ' நோட்கள்..

*
உருகி வழியச் செய்கிறாய்
பியானோவின் இசை நதியை இழுத்துச் சென்று
தொண்டைச் சுழியில் இறங்கும்
' கீ ' நோட்களில்

மொசார்ட்டின் 18 கே 456 -ன்
கருப்பு வெள்ளைத் துண்டுகளில்
உன் துள்ளும் விரல்களோடு
கவ்விக்கொள்ளத் 

தூண்டுகிறது 

அலைந்து அலைந்து 

நீந்தும்
அந்தர விழிகளையும்

****

சதுரத்தில் தாழும் தலைகள்..

*
வணங்கப்படும் கொலை ஆயுதங்கள்
நீர் வழியும் புனிதங்கொண்டு
கழுவ முயல்கிறது
நூற்றாண்டுக்கால ரத்த வாடையை

துருப்பிடித்து இறங்கிய ஆணிகளோ
தசைக் கிழிந்து சிதறிய எலும்புகளோ

கழு மரமாய் சிலுவைகளாய்
செங்குத்தில் செருகிய குறியீட்டின்
மரத்துண்டுகளென
நிற்கின்றன
கருங்கல் சதுரத்தில் தாழும் தலைகளையும்
குவியும் முட்டிகளையும்
ரத்தத் தாகத்தோடு பார்த்தபடி

வரிசைப் பாவிகளின்
செருப்புகளில் எழுதும் சாக்பீஸ் நம்பர்களில்
கணக்கு கூடுகிறது

*****