*
ஒற்றை எழுத்தின் ஒலிக்குறிப்பை சுமந்தபடி நீளும்
உரையாடலை பொறுமையற்று உள்வாங்கிக்கொள்ளும்
இரவின் தொடர் அலைவரிசைக் கம்பியின் மீது
வந்தமர்கிறது
தூக்கம் தொலைந்த குருவி ஒன்று
கோதும் அதன் சிறகுகளின் அடுக்குக்குள்ளிருந்து
சின்னஞ்சிறு அலகுப் பிளவால்
பற்றியிழுக்கிறது
எண்ணற்ற உரையாடல்களின் முடிவற்ற வரிகளை
'க்வீச்.. க்குயிச்' என்ற சப்தக் குறிகளை
முத்தமாக்கிக் கொண்ட காதல் உதடுகளை மன்னித்து
மீள் நினைவென ஏற்றுக்கொள்கிறது
குருவிகளின் உலகம்
அரூப வெளியின் அடர்நீலத்தில் சுக்கிலம் நீந்திப் பிறக்கும்
மனிதக் குருவிகளின் விலா அருகே
விரல் நெருட வளரத் தொடங்கும் சிறகுக்கான முதல் அடுக்கில்
ரத்தம் தோய்ந்த மாம்ச வாசனை
ஒலி மற்றும் சப்தக் குறிப்புகளின்
உரையாடல் கட்டுமானத்தோடு எழும்பும் உலோக டவர்களின்
வெளிச்சக் கண்கொண்டு
இரண்டாம் உலகின் வாசற்கதவு ஓர் ஒளியாண்டுத் தொலைவில்
திறந்து கிடப்பதை நோக்கி
நீந்துகிறது
வால்முனை சிதைந்த விந்துத்துளி
'ம்' எழுத்தின் மீது மிதக்கும் ஒற்றைப் புள்ளியாகி
*****
