அழைக்கும் குரலில் கூடொன்றை முடையும் பறவை..

*
ஒடை மரத்துக்குள் புதைந்த நிலவை 
மீட்கத் தெரியாத இரவின் விரல்களைச் 
சுற்றிக் கொண்டுபடபடக்கிறது காற்று 

பல கிலோமீட்டர்களுக்கு அப்பாலிருந்து 
அழைக்கும் உன் குரலில்  
கூடொன்றை முடைகிறது துயரப் பறவை 

நானற்ற வானின் நட்சத்திரக் குவியல்களை 
அபகரித்துகொள்ளும் சொல்லின் செதில்  
உப்புக்கரிக்கிறது நினைவில் 

****

நட்சத்திரங்கள் மீது எனக்கு புகார்கள் இல்லை..

*
என்னை நீ பேசவிடாமல் செய்துவிட்டாய்
மறுக்கவோ மீறவோ மனமற்று நிற்கிறேன்

உன்னை ஆள்வதில் நான் கொள்ளும் கர்வத்தை
உனக்குப் பரிசளிக்க விரும்பியே காத்திருக்கிறேன்

என் சொற்கள் நேற்று இரவின் நிலாப் பொழுதில்
தொலைந்து விட்டன
நட்சத்திரங்கள் மீது எனக்கு புகார்கள் இல்லை

தயங்கியபடி நகர்ந்த மேகங்களுக்கு பின்னே
உன் குரலின் மந்தகாசம் மிதந்ததை
குறுஞ்செய்தியாக்கி அனுப்பியிருந்தாய்

வரிசையாக முத்தமிட்டபடி வந்துகொண்டிருந்த
மஞ்சள் நிற புன்னகைகள் மூலமாக
நீ என்னை பேசவிடாமல் செய்துவிட்டாய்

குறுகுறுவென அதிரும் இந்த செல்போனை
எனது உடலின் ரகசிய இடம் தேடி
ஒளித்து வைத்துக்கொள்ளவே விரும்புகிறேன்

பெருகும் காதலோடு நீயென்னை சீண்டும் கணத்தை
தொடர்ந்து தந்தபடி மேலும் மேலும்
அந்த அதிர்வு
என்னைப் பேசவிடாமல் செய்யட்டும்

*****

பக்குவம் பிசகிவிடும்போது சரடாகி மின்னும் மௌனம்..

*
எப்போதும் போலவே அப்போதும் இருக்கலாம்

இனி பறிப்பதற்கு பூக்கள் மிச்சமில்லை
என்றபோதும்
செடி இருக்கவே செய்கிறது

ஓர் அனுமதியின் இறுதியில் உருவாகும் எதிர்பார்ப்பு
அனுசரணை மட்டுமே என்றாலும்
ஒத்துவராத பட்சத்தில்
வெளியேறிவிட வாசல்கள் உண்டு

காயங்கள் மீது பூசப்படும் அன்பை
சொற்கள் கொண்டு குழைக்கும் லாகவத்தில்
பக்குவம் பிசகிவிடும்போது
துளிர்க்கும் கண்ணீரைக் கண்டு ஏன் அஞ்ச வேண்டும்

எப்போதும் போலவே அப்போதும் இருக்கலாம்

ஒரு முத்தம் தொடங்கும் நொடியில்
மௌனம் சரடாகி மின்னும் போது
அவ்வளவு கலக்கம் கொள்ளத் தேவையில்லை

இறுக அணைத்துக்கொள்ள தோன்றும் சூழலை
தேர்வு செய்யவோ கையாளவோ முடியாமல் போவதின்
இறுக்கத்தை
விட்டுக்கொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை

மிக அருகிலிருந்து பார்க்க நேர்ந்த ஒரு மரணத்துக்குப் பிறகு
ப்ரியமானவளை புணரத்தூண்டும்
ஹார்மோன்களை
நொந்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை

எப்போதும் போலவே
அப்போதும் இருக்கலாம்

ஒன்றுக்கும் மற்றொன்றுக்குமான வித்தியாசங்களின்
இடைவெளிக்குள்
சஞ்சரித்து தவிக்கும் மௌனத்தை எதிர்கொள்ளும்
அசௌகரியம்
என்பது

எப்போதும் போலவே அப்போதும் இருக்கலாம்

****

மையப் பிழை

*
மரணத்தின் 
மையப் பிழையில் சுழல்கிறது 
வாழ்வெனும்
சிறு காற்று

***

கடைசி கை குலுக்கல்..

*
எப்போதும் 
ஒரு கடைசி கை குலுக்கலில் 
மிஞ்சி விடுகிறது 
சொல்ல மறந்த ஏதோ ஒன்று

***

ஜன்னல் திரையின் மலர் நுனி

*
இரவின் மீது இறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது பனி
பனியை நனைத்துக் கொண்டிருக்கிறது 
துருப்பிடித்த தெருவிளக்கின் 
மஞ்சள்நிற ஒளி

ஊளையிடும் நாயொன்றின் வால் அசைவை
அகலக்  கண்களால் 
மொழிபெயர்க்கிறது  
வேற்ற தேசத்து ஆந்தை  

இயங்கும்  உடல்களை  பெயர்  பொருத்தி 
உச்சரிக்கின்றன  சுவர் பல்லிகள்
கடிகாரத்தின்  டிக் ஒலி 
தீண்டுகிறது  ஜன்னல் திரையின் மலர் நுனியை 

இரவின் மீது பனி இறங்கிக்கொண்டிருக்கிறது 

****

வேறோர் ஆமாம்..

*
ஓர் ' ஆமாம் ' - க்கும்
இன்னோர் ' ஆமாம் ' - க்கும்
இடையில் வேறோர் ஆமாம் இருந்திருக்கிறது.

அதை ஒத்துக்கொள்வது அத்தனை சுலபமாயில்லை
ஆனால்
அது இங்கு இப்போது இருக்கிறது

வெளிப்படுவதில்
நிறைய ஆமாமும்
அதனுள் கொஞ்சம் இல்லையும் இருப்பது குறித்து
எந்த ' ஆமாம் ' க்கும் பிரக்ஞையில்லை

இல்லை என்பதின் ஆமாமில்
ஆமாம் என்பது இல்லை

****

ஓடும் நதியிலிருந்து..

*
கூழாங்கல் போல் நழுவும் வாழ்வின் 
கரையில் நின்று
ஓடும் நதியிலிருந்து ஒரு கை நீரள்ளிக் 
குடித்தப் பின் 
நானும் நதியானேன்

***

மேற்கொண்டு..

*
' ஒரு சொல்லில் என்ன இருக்கிறது..? ' - என்றான்

' ஒரு சொல்லில் ஒரு சொல் மட்டுமே இல்லை..' - என்றேன்

கோபமாய் கிளம்பிவிட்டான் 
மேற்கொண்டு சொல்லவிருந்த அத்தனை சொற்களையும் 
தன்னோடு கொண்டு..

***

காரணங்களின் மிச்சம்

*
செத்துப் போவதற்கான
அத்தனைக் காரணங்களையும்
சுய அலசல் செய்து முடித்தாயிற்று

ஆனாலும் 

மிச்சமிருக்கிறது
செத்துப் போதல் 

*****