கவிதைக்காரன் டைரி

* நகரின் மௌனம் தன் அடர்ந்த செதில்கள் ஊடே இடையறாது சுவாசிக்கிறது இரவுகளை அது துணுக்கு விளக்கொளிகளில் கரைகிறது அழுக்கின் கசடென எளிதில் கடந்து...

* வார்த்தைகளின் வேலிப் படலைத் திறந்து வைத்திருக்கிறேன் என் மனவெளியை சூறையாடிக் கொள் நேற்றிரவு உரையாடலின் குளம் இன்னும் தளும்பிக் கொண்டிருக்...

* நீங்கள் அப்படி ஒப்புக் கொள்ளும்போதே கொஞ்சம் மரணிக்கிறீர்கள்..   ஆட்படும் கண நேர தலையசைப்பில் நீர்த்துப் போகிறது இருப்பதாக ...

* வார்த்தைகளை வலை விரித்து உட்கார்ந்து கொண்டோம் இரவைப் பொழிந்து நிரப்பியது நிலவு கூடுதல் வாகாக விரல்களிடையே விடாமல் புகைந்தன சம்பவங்...

* நீ வரும்போது நேர்வது மௌனம் அல்ல ஓர் ஓசையற்ற உலகம்   நாளை பெய்யவிருக்கும் ஒரு பெருமழையைப் போல்   ****   நன்றி :...

* நீங்கள் சொல்வதிலிருந்து மீள்வதற்கான ரசவாதம் ஒரு ஊற்றாகப் பிரவாகித்து நதியாக ஓடுவதில் மூச்சுத் திணறுகிறது. என்னை அள்ளிப் பருகும் கரையில் ந...

* இந்த மேஜையின் இக்கரையிலிருந்து எதிர்க் கரைக்கு இடைப்பட்ட சொற்பத் தொலைவு நீண்டுக் கொண்டிருக்கிறது   நிமிடங்களின் கூர்மையான கால்...

* நாட்களின் புதைவெளியில் கணுக்கால் அழுந்தும் சதுப்பைப் போல் ஈரமாய் பிசுபிசுக்கின்றன பகிராத வார்த்தைகள் திசைக்காட்டத் தவறிய காந்த முள்ளாகிறத...

* என் மரணத்தின் நடு முதுகில் நீ இறக்கிய நங்கூரம் நரம்பைத் துண்டித்து துருவேறிக் கிடக்கிறது ஆழத்தில் ****

* துர்மரணத்தின் பின் கதவு ரகசியமாகத் தட்டப்படுகிறது அது மரத்தாலானது அதன் கெட்டித்துப் போன கடைசலில் செதில்கள் சொரசொரத்துவிட்டன தன் மென் தட்ட...